Baumit NanoporFine to nowy drobnoziarnisty tynk dekoracyjny do produkcji którego wykorzystano nanotechnologię firmy Baumit. Produkt cechuje wysoka paroprzepuszczalność oraz wysoka odporność na zabrudzenia.
Elewacja budynku spełnia rolę nie tylko barwnego wykończenia, ale też chroni powierzchnię ścian przed działaniem czynników zewnętrznych takich jak: deszcz, śnieg czy wiatr. Normalnym zjawiskiem jest, że wraz z upływem czasu fasada ulega zabrudzeniom. Dzięki najnowszym osiągnięciom z dziedziny nanotechnologii możemy ten proces znacznie zahamować. Tynki i farby o specjalnie ukształtowanej strukturze na poziomie nanocząsteczek pozwalają uzyskać powierzchnię odporną na zanieczyszczenia. Dzięki mikroskopijnie gładkiej powierzchni elewacje pokryte produktami Nanopor pozostają estetyczne w zdecydowanie dłuższym czasie, niż ma to miejsce w przypadku produktów wytworzonych przy zastosowaniu dotychczasowych technologii. Najnowszy produkt Baumit NanoporFine jest gotowym do użycia, barwionym w masie cienkowarstwowym tynkiem strukturalnym na bazie krzemianowej. Zalecany jest do wykończenia ościeży okiennych i drzwiowych wewnątrz i na zewnątrz budynków. Tynk dostępny jest w 200 kolorach według wzornika Baumit COME.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą elewacja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą elewacja. Pokaż wszystkie posty
sobota, 2 października 2010
piątek, 23 lipca 2010
Elewacja bez zarysowań
Pojawienie się spękań wyprawy dekoracyjnej na elewacji to wynik kilku czynników. O tego typu przypadkach decyduje nie tylko jakość użytego tynku, ale również jego kolor.
Zbyt ciemny kolor elewacji (współczynnik odbicia światła HBW jest niższy niż 25) może prowadzić do nadmiernego nagrzewania ściany, co w efekcie powoduje powstawanie naprężeń. Kolejnym czynnikiem pojawienia się spękań na powierzchni elewacji może być zastosowanie tynku o kruszywie mniejszym niż 1,5mm. Tak cienka warstwa wyprawy nie jest w stanie przenieść naprężeń wynikających z rozszerzalności termicznej materiałów, co powoduje powstawanie mikrospękań. Do naprawy tego typu uszkodzeń firma Baumit zaleca stosowanie podkładu Baumit FillPrimer. To paroprzepuszczalny, wzmocniony włóknami podkład wypełniający rysy. Dzięki niemu naniesiona farba, przykryje w niewidoczny sposób istniejące pęknięcia. Po zagruntowaniu powierzchni należy pomalować ścianę odpowiednią farbą wierzchnią (zależnie od rodzaju zastosowanego wcześniej tynku lub farbą silikonową, która może być stosowana na każdy rodzaj tynku).
Zbyt ciemny kolor elewacji (współczynnik odbicia światła HBW jest niższy niż 25) może prowadzić do nadmiernego nagrzewania ściany, co w efekcie powoduje powstawanie naprężeń. Kolejnym czynnikiem pojawienia się spękań na powierzchni elewacji może być zastosowanie tynku o kruszywie mniejszym niż 1,5mm. Tak cienka warstwa wyprawy nie jest w stanie przenieść naprężeń wynikających z rozszerzalności termicznej materiałów, co powoduje powstawanie mikrospękań. Do naprawy tego typu uszkodzeń firma Baumit zaleca stosowanie podkładu Baumit FillPrimer. To paroprzepuszczalny, wzmocniony włóknami podkład wypełniający rysy. Dzięki niemu naniesiona farba, przykryje w niewidoczny sposób istniejące pęknięcia. Po zagruntowaniu powierzchni należy pomalować ścianę odpowiednią farbą wierzchnią (zależnie od rodzaju zastosowanego wcześniej tynku lub farbą silikonową, która może być stosowana na każdy rodzaj tynku).
poniedziałek, 21 września 2009
Jak malować elewację?
Soczysta czerwień, czy może stonowana zieleń? Kolor na elewacji, niczym dobry makijaż potrafi zdziałać cuda. I to zarówno na nowowybudowanym budynku, jak i bloku z minionej epoki. Dobrze wykonana elewacja powinna przetrwać lata. Jeśli jednak dokonamy niewłaściwego wyboru koloru, nie dostosujemy go do barwy dachówki, stolarki okiennej lub rynien, będziemy skazani na oglądanie takiego widoku przez wiele lat, aż do kolejnego remontu. Dzięki bogatej ofercie handlowej, producentów chemii budowlanej mamy nieograniczone możliwości w planowaniu wyglądu elewacji. Na przykład w palecie barw Baumit Colours of More Emotion (COME), możemy wybierać z ponad 200 kolorów. Dodatkowo ich uzupełnieniem jest kilkadziesiąt nasyconych odcieni Baumit ArtLine. Wzornik COME obejmuje kolorystykę tynków i farb elewacyjnych – akrylowych, silikonowych i silikatowych. Elewacje malujemy dopiero wtedy, gdy tynk dobrze wyschnie. Prace wykonujemy w bezdeszczowy, bezwietrzny i ciepły dzień (temperatura powietrza ponad +5°C, a w przypadku farb silikatowych +8°C). Należy unikać aplikacji powłok malarskich przy bezpośrednim nasłonecznieniu, deszczu czy silnym wietrze. Jeśli zachodzi taka konieczność zaleca się osłonięcie malowanej elewacji siatkami rusztowaniowymi lub kurtynami. Nanoszenia farb elewacyjnych można dokonywać przy użyciu pędzla, wałka lub przez natrysk. Przed użyciem należy je dokładnie wymieszać w pojemniku (np. mieszadłem wolnoobrotowym). Zanim położymy warstwę wierzchnią (ostateczną) niezbędne jest wykonanie warstwy gruntującej (podkładowej) – zgodnie z zaleceniami producenta.
czwartek, 2 kwietnia 2009
Szkoła XXI wieku
Nauka odkrywczą podróżą przez wszechświat? Zdobywanie wiedzy w szkole nowej generacji przestało być nudne. W Holandii powstał przypominający futurystycznego wieloryba budynek szkolny, do którego firma Reynaers Aluminum dostarczyła systemy elewacyjne i okienno-drzwiowe.
Budynek szkoły Forum ‘t Zand powstał w holenderskim Utrechcie. W wielofunkcyjnym obiekcie znajdują się dwie szkoły podstawowe, dom kultury, świetlica gminna i hala sportowa. W zamierzeniu twórców, budynek jako estetyczny przekaz wizualny miał wprowadzić do dzielnicy elementy kultury obrazu. Dlatego architektura Forum ‘t Zand, bardziej przywodzi na myśl aluminiową konstrukcję z odległej galaktyki, niż typową bryłę placówki oświatowej. Budynek bardzo silnie kontrastuje z otoczeniem – parkiem archeologicznym z rzymskimi zabytkami, oraz z kominami pieców szklarniowych i drzewami owocowymi, pozostałościami po rolniczej przeszłości tych terenów.
Priorytetem zamawiającego było stworzenie obiektu, który byłby zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju. Aluminium, jako materiał w pełni odzyskiwalny, pozwoliło spełnić ten podstawowy warunek oraz pasowało do estetyki projektu.
Fasada budynku sprawia wrażenie opływowej powłoki, w którą wkomponowano elementy funkcjonalne, takie jak kratki wentylacyjne, rynny odpływowe i energooszczędne oświetlenie LED. W rezultacie uzyskano pozornie dowolną, warstwową kompozycję aluminiowych kasetonów i perforowanej blachy aluminiowej, z otwartymi elementami fasady o zróżnicowanym, fantazyjnym wyglądzie.
Szkoła potrzebowała dużych okien. Aby nie naruszyć wizji obiektu, nie mogły być one identyczne. Projekt jest bowiem grą różnych skal i różnych możliwości spojrzenia na budynek. Zaawansowana metody produkcji pozwoliła odrębnie zaprojektować każdą szklaną płytę. Było to swego rodzaju malowanie obrazu za pomocą aluminium.
W efekcie powstał bardzo funkcjonalny budynek, z którego korzysta cała lokalna społeczność. Pomieszczenia lekcyjne obu szkół znajdują się w dwóch skrajnych częściach obiektu, z których każda posiada własne wejście i boisko na dachu. W części środkowej zlokalizowano pomieszczenia placówek gminnych. Centralny hol zaprojektowano jako ogród, który przy złej pogodzie pełni rolę miejsca do zabaw dzieci, będąc jednocześnie foyer auli i domu kultury. Ściany wewnątrz budynku są ruchome – aulę i halę sportową oraz sale lekcyjne i korytarz można połączyć w jedno pomieszczenie.
Zrównoważona architektura
Do budowy fasady szkoły Forum ‘t Zand wykorzystano profile Reynaers: elewacyjne – CW 50, okienno-drzwiowe – CS 68 i drzwi przesuwnych – TP 138. Pozwoliły one nie tylko urzeczywistnić wizję powstania futurystycznego obiektu, ale przyczyniły się także do realizacji celu jego energooszczędności.
Firma Reynaers przykłada dużą wagę do tego, aby dostarczać do budynków systemy aluminiowe, które są zgodne z zasadami zrównoważonego budownictwa. Oznacza to także wykorzystywanie, możliwie w jak największym stopniu, energii ze źródeł odnawialnych i stosowanie energooszczędnych procesów produkcji i przetwarzania. Dzięki temu wyroby Reynaers przyczyniają się do powstania budynków zużywających małą ilość energii. W szkole Forum ‘t Zand innowacyjnym rozwiązaniem było połączenie fasady o dobrych właściwościach izolacyjnych ze zintegrowanym systemem klimatyzacyjnym. Pozwoliło to zminimalizować koszty ogrzewania budynku i straty ciepła na zewnątrz, a tym samym uzyskać dla właścicieli konkretne oszczędności.
Więcej zdjęć futurystycznej szkoły znajdziesz tutaj.
Budynek szkoły Forum ‘t Zand powstał w holenderskim Utrechcie. W wielofunkcyjnym obiekcie znajdują się dwie szkoły podstawowe, dom kultury, świetlica gminna i hala sportowa. W zamierzeniu twórców, budynek jako estetyczny przekaz wizualny miał wprowadzić do dzielnicy elementy kultury obrazu. Dlatego architektura Forum ‘t Zand, bardziej przywodzi na myśl aluminiową konstrukcję z odległej galaktyki, niż typową bryłę placówki oświatowej. Budynek bardzo silnie kontrastuje z otoczeniem – parkiem archeologicznym z rzymskimi zabytkami, oraz z kominami pieców szklarniowych i drzewami owocowymi, pozostałościami po rolniczej przeszłości tych terenów.Priorytetem zamawiającego było stworzenie obiektu, który byłby zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju. Aluminium, jako materiał w pełni odzyskiwalny, pozwoliło spełnić ten podstawowy warunek oraz pasowało do estetyki projektu.
Fasada budynku sprawia wrażenie opływowej powłoki, w którą wkomponowano elementy funkcjonalne, takie jak kratki wentylacyjne, rynny odpływowe i energooszczędne oświetlenie LED. W rezultacie uzyskano pozornie dowolną, warstwową kompozycję aluminiowych kasetonów i perforowanej blachy aluminiowej, z otwartymi elementami fasady o zróżnicowanym, fantazyjnym wyglądzie.
Szkoła potrzebowała dużych okien. Aby nie naruszyć wizji obiektu, nie mogły być one identyczne. Projekt jest bowiem grą różnych skal i różnych możliwości spojrzenia na budynek. Zaawansowana metody produkcji pozwoliła odrębnie zaprojektować każdą szklaną płytę. Było to swego rodzaju malowanie obrazu za pomocą aluminium.
W efekcie powstał bardzo funkcjonalny budynek, z którego korzysta cała lokalna społeczność. Pomieszczenia lekcyjne obu szkół znajdują się w dwóch skrajnych częściach obiektu, z których każda posiada własne wejście i boisko na dachu. W części środkowej zlokalizowano pomieszczenia placówek gminnych. Centralny hol zaprojektowano jako ogród, który przy złej pogodzie pełni rolę miejsca do zabaw dzieci, będąc jednocześnie foyer auli i domu kultury. Ściany wewnątrz budynku są ruchome – aulę i halę sportową oraz sale lekcyjne i korytarz można połączyć w jedno pomieszczenie.
Zrównoważona architektura
Do budowy fasady szkoły Forum ‘t Zand wykorzystano profile Reynaers: elewacyjne – CW 50, okienno-drzwiowe – CS 68 i drzwi przesuwnych – TP 138. Pozwoliły one nie tylko urzeczywistnić wizję powstania futurystycznego obiektu, ale przyczyniły się także do realizacji celu jego energooszczędności.
Firma Reynaers przykłada dużą wagę do tego, aby dostarczać do budynków systemy aluminiowe, które są zgodne z zasadami zrównoważonego budownictwa. Oznacza to także wykorzystywanie, możliwie w jak największym stopniu, energii ze źródeł odnawialnych i stosowanie energooszczędnych procesów produkcji i przetwarzania. Dzięki temu wyroby Reynaers przyczyniają się do powstania budynków zużywających małą ilość energii. W szkole Forum ‘t Zand innowacyjnym rozwiązaniem było połączenie fasady o dobrych właściwościach izolacyjnych ze zintegrowanym systemem klimatyzacyjnym. Pozwoliło to zminimalizować koszty ogrzewania budynku i straty ciepła na zewnątrz, a tym samym uzyskać dla właścicieli konkretne oszczędności.
Więcej zdjęć futurystycznej szkoły znajdziesz tutaj.
poniedziałek, 16 lutego 2009
Transparentna elewacja budynku
Od zawsze marzeniem architektów było stworzyć budowlę, która będzie przyciągać wzrok przechodniów. Wyzwaniem – estetyka i prostota formy elewacji w połączeniu z funkcjonalnością wnętrza. Takie są kanony współczesnej architektury. Nie jest łatwo je utrzymać, ale dzięki Reynaers Aluminium można realizować najbardziej nowatorskie wizje architektoniczne. Zobacz więcej!
wtorek, 3 lutego 2009
Silos na budowie
W tym przypadku nie mówimy o rolnictwie. System silosowy to rozwiązanie w zakresie wykonywania prac tynkarskich, murarskich i elewacyjnych na obiektach budowlanych. Dzięki technice silosowej gotowy produkt dostarczany jest bezpośrednio na plac budowy. Materiał znajduje się w specjalnym zbiorniku (silosie), który transportowany jest w przystosowanym do tego technicznie samochodzie.
Pracownicy nie muszą już roznosić samodzielnie worków po placu budowy. Nie ma również potrzeby angażowania ich do nakładania worków na agregat tynkarski.
W przypadku tynkowania po ustawieniu silosu, suchy materiał transportowany jest podajnikiem pneumatycznym (silomat) bezpośrednio do agregatu tynkarskiego, a następnie po wymieszaniu w nim suchej mieszanki z wodą, natryskiwany jest jako gotowa zapraw na powierzchnię tynkowaną. W przypadku zapraw i klejów, suchy materiał mieszany jest z wodą w podwieszonej bezpośrednio pod silosem mieszarce przepływowej, z której następnie uzyskujemy gotową zaprawę o żądanej konsystencji.
W zależności od typu prowadzonych prac i rodzaju używanych materiałów dobierana jest wielkość silosu i rodzaj potrzebnego oprzyrządowania.
Firma Baumit dysponuje silosami opadowymi o pojemności 22,5m3 i 12,5m3 oraz uniwersalnymi (opadowo-ciśnieniowymi) o pojemności 18m3. (poj. 18m3) i bezciśnieniowymi (poj. 12,5m3 i 22,5m3).
Pracownicy nie muszą już roznosić samodzielnie worków po placu budowy. Nie ma również potrzeby angażowania ich do nakładania worków na agregat tynkarski. W przypadku tynkowania po ustawieniu silosu, suchy materiał transportowany jest podajnikiem pneumatycznym (silomat) bezpośrednio do agregatu tynkarskiego, a następnie po wymieszaniu w nim suchej mieszanki z wodą, natryskiwany jest jako gotowa zapraw na powierzchnię tynkowaną. W przypadku zapraw i klejów, suchy materiał mieszany jest z wodą w podwieszonej bezpośrednio pod silosem mieszarce przepływowej, z której następnie uzyskujemy gotową zaprawę o żądanej konsystencji.
W zależności od typu prowadzonych prac i rodzaju używanych materiałów dobierana jest wielkość silosu i rodzaj potrzebnego oprzyrządowania.
Firma Baumit dysponuje silosami opadowymi o pojemności 22,5m3 i 12,5m3 oraz uniwersalnymi (opadowo-ciśnieniowymi) o pojemności 18m3. (poj. 18m3) i bezciśnieniowymi (poj. 12,5m3 i 22,5m3).
wtorek, 4 listopada 2008
Ściana trójwarstwowa - elewacja
Elewację budynku możemy wykonać na wiele sposobów. Jednym z nich jest zastosowanie klinkieru, którego zalety przekonują o jego przewadze nad innymi metodami.
Choć pobieżna obserwacja wskazuje, że najbardziej popularnym materiałem elewacyjnym są różnego rodzaju tynki, pamiętać trzeba, że te wybierane są głównie z uwagi na niższą cenę. Nie zawsze jednak ekonomia, jaka za tym rozwiązaniem przemawia, jest tak oczywista. Musimy się bowiem liczyć z faktem, że taka elewacja wymaga konserwacji i okresowego odświeżania powłok malarskich. Tymczasem w przypadku klinkieru wydatek jednorazowy rekompensowany jest brakiem konieczności ponoszenia kolejnych nakładów przez długie lata. Stąd choć elewacja klinkierowa może wydawać się droższa, mimo wszystko jest opłacalna. Tym bardziej, że klinkier ma naprawdę wiele zalet.
Myliłby się ten, kto jeszcze sądzi, że klinkier jest nudny, bo nie pozwala na eksperymenty kolorystyczne. O barwie cegły decyduje skład gliny, a także temperatura spiekania klinkieru. Dzięki temu na rynku dostępne są różne kolory. Najbardziej popularna jest cegła w klasycznych odcieniach czerwieni, niekiedy przechodzących w brązy lub odcienie żółtego. Pojawia się też burgund, niebiesko-brązowy, czarny, szary, a nawet biały. W dodatku kolory są światłoodporne, nie blakną pod wpływem promieni słonecznych. Mnogość barw sprawia, że klinkier można dobrać do każdej bryły domu. W celu osiągnięcia efektu melanżu na całej powierzchni ściany warto wymieszać cegły z kilku palet. Równie naturalnie wygląda klinkier cieniowany. Niekiedy sprawdzają się również kontrastowe zestawienia kolorystyczne, możliwe dzięki cegłom czerwononiebieskim lub czerwonoszarym.
Pomijając jednak kwestie estetyczne, pamiętać trzeba, że klinkier jest niesamowicie wytrzymały, odporny na korozję biologiczną, ogień i mróz. Należy do materiałów budowlanych najbardziej odpornych na warunki zewnętrzne, co w prosty sposób przekłada się na wieloletnią ochronę ściany nośnej przed wpływem promieni słonecznych, opadów, skoków temperatury powietrza. Te nadzwyczajne, a przy tym energooszczędne parametry techniczne zawdzięcza glinie, która jest jego podstawowym składnikiem. Ona też warunkuje właściwy mikroklimat i podwyższone właściwości termoizolacyjne budynku. Dzięki temu ściana trójwarstwowa z elewacją klinkierową to mniejsze koszty ogrzewania zimą i komfortowe warunki latem.
Klinkier jest o tyle ciekawy, że wybierać możemy spośród wielu różnych faktur cegieł gładkich, ryflowanych czy formowanych ręcznie. Różne są też ich rozmiary. To pozwala realizować nawet najbardziej ekstrawaganckie projekty albo postawić obiekt idealnie wtapiający się w istniejącą zabudowę. Dzięki klinkierowi dom może otrzymać wyjątkowy, niepowtarzalny styl.
O klinkierze i innych materiałach elewacyjnych przeczytacie w artykule pt. Ostatni szlif: elewacja budynku.
Choć pobieżna obserwacja wskazuje, że najbardziej popularnym materiałem elewacyjnym są różnego rodzaju tynki, pamiętać trzeba, że te wybierane są głównie z uwagi na niższą cenę. Nie zawsze jednak ekonomia, jaka za tym rozwiązaniem przemawia, jest tak oczywista. Musimy się bowiem liczyć z faktem, że taka elewacja wymaga konserwacji i okresowego odświeżania powłok malarskich. Tymczasem w przypadku klinkieru wydatek jednorazowy rekompensowany jest brakiem konieczności ponoszenia kolejnych nakładów przez długie lata. Stąd choć elewacja klinkierowa może wydawać się droższa, mimo wszystko jest opłacalna. Tym bardziej, że klinkier ma naprawdę wiele zalet.
Myliłby się ten, kto jeszcze sądzi, że klinkier jest nudny, bo nie pozwala na eksperymenty kolorystyczne. O barwie cegły decyduje skład gliny, a także temperatura spiekania klinkieru. Dzięki temu na rynku dostępne są różne kolory. Najbardziej popularna jest cegła w klasycznych odcieniach czerwieni, niekiedy przechodzących w brązy lub odcienie żółtego. Pojawia się też burgund, niebiesko-brązowy, czarny, szary, a nawet biały. W dodatku kolory są światłoodporne, nie blakną pod wpływem promieni słonecznych. Mnogość barw sprawia, że klinkier można dobrać do każdej bryły domu. W celu osiągnięcia efektu melanżu na całej powierzchni ściany warto wymieszać cegły z kilku palet. Równie naturalnie wygląda klinkier cieniowany. Niekiedy sprawdzają się również kontrastowe zestawienia kolorystyczne, możliwe dzięki cegłom czerwononiebieskim lub czerwonoszarym.
Pomijając jednak kwestie estetyczne, pamiętać trzeba, że klinkier jest niesamowicie wytrzymały, odporny na korozję biologiczną, ogień i mróz. Należy do materiałów budowlanych najbardziej odpornych na warunki zewnętrzne, co w prosty sposób przekłada się na wieloletnią ochronę ściany nośnej przed wpływem promieni słonecznych, opadów, skoków temperatury powietrza. Te nadzwyczajne, a przy tym energooszczędne parametry techniczne zawdzięcza glinie, która jest jego podstawowym składnikiem. Ona też warunkuje właściwy mikroklimat i podwyższone właściwości termoizolacyjne budynku. Dzięki temu ściana trójwarstwowa z elewacją klinkierową to mniejsze koszty ogrzewania zimą i komfortowe warunki latem.
Klinkier jest o tyle ciekawy, że wybierać możemy spośród wielu różnych faktur cegieł gładkich, ryflowanych czy formowanych ręcznie. Różne są też ich rozmiary. To pozwala realizować nawet najbardziej ekstrawaganckie projekty albo postawić obiekt idealnie wtapiający się w istniejącą zabudowę. Dzięki klinkierowi dom może otrzymać wyjątkowy, niepowtarzalny styl.
O klinkierze i innych materiałach elewacyjnych przeczytacie w artykule pt. Ostatni szlif: elewacja budynku.
wtorek, 21 października 2008
Skuteczna walka z wilgocią
Poprawa energooszczędności budynku nie zawsze wymaga ogromnych nakładów finansowych w procesie kompleksowej termomodernizacji. Czasem wystarczy impregnacja silikonowa ścian.
Ta mało skomplikowana, a zarazem skuteczna metoda pozwoli poprawić parametry termiczne ścian, zabezpieczając je jednocześnie przed wilgocią. Jak bardzo jest to istotne, nie trzeba chyba szczegółowo tłumaczyć. Starczy powiedzieć, iż wilgoć jest jednym z najbardziej destrukcyjnych czynników mających wpływ na trwałość konstrukcji budynku. Może bowiem prowadzić nie tylko do biodegradacji zastosowanych materiałów budowlanych, ale i obniżenia komfortu użytkowników zawilgoconych pomieszczeń, nie mówiąc już o groźnych dla zdrowia czy nawet życia pleśniach i grzybach, rozwojowi których sprzyja właśnie wilgoć.
Jednak innym poważnym skutkiem zawilgocenia ścian budynku jest obniżenie jego termoizolacyjności. W konsekwencji obiekt taki potrzebuje więcej energii do ogrzania wnętrza, co widocznie przekłada się na wysokość kosztów eksploatacyjnych.
Aby temu zapobiec, ściany impregnuje się, stosując odpowiednie preparaty, nazywane ogólnie impregnatami hydrofobowymi. Zabieg ten określa się mianem hydrofobizacji. Metoda ta, z powodzeniem stosowana od wielu lat, znakomicie zabezpiecza materiały budowlane przed nadmiernym wprowadzeniem do nich wody. Polega na pokryciu impregnatem (natryskowo, pędzlem, wałkiem) zabezpieczanej powierzchni. Użyty preparat impregnujący wniknie w przypowierzchniową warstwę materiału, a po odparowaniu pozostawi w niej środek czynny, który pokrywając kapilary materiału nada im właściwości hydrofobowe. Oznacza to, że materiał nabierze zdolność odpychania cząsteczek wody, przy jednoczesnym zachowaniu zdolności dyfuzji pary wodnej.
Impregnacja hydrofobowa umożliwia zwiększenie trwałości zabezpieczonego materiału czy nadanie odporności na korozję biologiczną. Daje też inne wymierne korzyści w postaci zmniejszonych wydatków na ogrzewanie obiektu. Zastosowanie odpowiednio dobranej impregnacji obiektu, może doprowadzić do zmniejszenia wydatków na ogrzewanie nawet o 20-30%, w stosunku do elewacji nieimpregnowanej.
Więcej w artykule pt. Silikonowa impregnacja = ciepło dla portfela.
Ta mało skomplikowana, a zarazem skuteczna metoda pozwoli poprawić parametry termiczne ścian, zabezpieczając je jednocześnie przed wilgocią. Jak bardzo jest to istotne, nie trzeba chyba szczegółowo tłumaczyć. Starczy powiedzieć, iż wilgoć jest jednym z najbardziej destrukcyjnych czynników mających wpływ na trwałość konstrukcji budynku. Może bowiem prowadzić nie tylko do biodegradacji zastosowanych materiałów budowlanych, ale i obniżenia komfortu użytkowników zawilgoconych pomieszczeń, nie mówiąc już o groźnych dla zdrowia czy nawet życia pleśniach i grzybach, rozwojowi których sprzyja właśnie wilgoć.
Jednak innym poważnym skutkiem zawilgocenia ścian budynku jest obniżenie jego termoizolacyjności. W konsekwencji obiekt taki potrzebuje więcej energii do ogrzania wnętrza, co widocznie przekłada się na wysokość kosztów eksploatacyjnych.
Aby temu zapobiec, ściany impregnuje się, stosując odpowiednie preparaty, nazywane ogólnie impregnatami hydrofobowymi. Zabieg ten określa się mianem hydrofobizacji. Metoda ta, z powodzeniem stosowana od wielu lat, znakomicie zabezpiecza materiały budowlane przed nadmiernym wprowadzeniem do nich wody. Polega na pokryciu impregnatem (natryskowo, pędzlem, wałkiem) zabezpieczanej powierzchni. Użyty preparat impregnujący wniknie w przypowierzchniową warstwę materiału, a po odparowaniu pozostawi w niej środek czynny, który pokrywając kapilary materiału nada im właściwości hydrofobowe. Oznacza to, że materiał nabierze zdolność odpychania cząsteczek wody, przy jednoczesnym zachowaniu zdolności dyfuzji pary wodnej.
Impregnacja hydrofobowa umożliwia zwiększenie trwałości zabezpieczonego materiału czy nadanie odporności na korozję biologiczną. Daje też inne wymierne korzyści w postaci zmniejszonych wydatków na ogrzewanie obiektu. Zastosowanie odpowiednio dobranej impregnacji obiektu, może doprowadzić do zmniejszenia wydatków na ogrzewanie nawet o 20-30%, w stosunku do elewacji nieimpregnowanej.
Więcej w artykule pt. Silikonowa impregnacja = ciepło dla portfela.
Subskrybuj:
Posty (Atom)